Panie Ministrze! Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z dnia 12 marca 2002 r.
Panie Ministrze! Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie organizacji, szczegółowych zasad i zakresu działania Krajowego Biura i biur terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (DzU nr 24, poz. 249) wprowadza nowy podział ze względu na właściwość miejscową oraz nowe siedziby biur terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Załącznik do rozporządzenia zakłada istnienie biur terenowych wyłącznie w miastach będących stolicami województw i one mają przejąć kompetencje jednostek terenowych istniejących dotychczas. Tym sposobem zlikwidowane zostaną jednostki, które od kilku lat skutecznie łagodziły skutki transformacji gospodarczej.
Wydaje się zaś, że wzrastająca liczba upadających i niewypłacalnych przedsiębiorstw, rosnące bezrobocie, szczególnie w miastach będących przed reformą organów administracji miastami wojewódzkimi, a obecnie pozbawionych tego statusu, uzasadnia utrzymanie dotychczasowych biur terenowych funduszu, nie zaś odwrotnie, zmniejszanie ich liczby i utrudnienie tym samym dostępu do nich. Centralizacja wszelkich organów i instytucji w obrębie stolic województw spowoduje dalsze uaktywnianie się tych miast kosztem mniejszych miast i zmniejszenie ich rozwoju. Nadto przeniesienie siedzib biur do wyszczególnionych w rozporządzeniu miast spowoduje, iż dla wielu osób korzystanie ze środków funduszu przestanie być dostępne. Mieszkaniec miejscowości położonej nieraz kilkadziesiąt kilometrów od siedziby biura, pozbawiony wynagrodzenia za pracę, nie będzie miał środków na koszty przejazdu, aby dotrzeć do odległego biura. Pracownik niejednokrotnie będący wnioskodawcą, gdy pracodawca nie chce podjąć współpracy z biurem funduszu, będzie więc w jeszcze gorszej sytuacji niż obecnie. O wiele wydłuży się również postępowanie sądowe w sytuacji ewentualnej odmowy wypłaty ze środków funduszu, gdyż właściwym sądem rozstrzygającym spór będzie sąd powszechny właściwy dla siedziby biura terenowego. Spowoduje to więc znaczne obciążenie tychże sądów.
Wobec powyższego zapytuję:
Jakie przesłanki leżały u podstaw wprowadzenia tejże regulacji i likwidacji dobrze pracujących biur terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych?
Czy likwidacja dotychczasowych biur terenowych funduszu rzeczywiście była niezbędna?
Czy nie byłoby zasadne pozostawienie dotychczasowych biur jako placówek zamiejscowych terenowych biur funduszu, aby ułatwić do nich dostęp wnioskodawcom?
Poseł Jacek Falfus
Warszawa, dnia 6 maja 2002 r.