Panie Ministrze! Problematyka infekcji wirusem HIV, społeczne tło choroby AIDS oraz profilaktyka, która ma
Panie Ministrze! Problematyka infekcji wirusem HIV, społeczne tło choroby AIDS oraz profilaktyka, która ma zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusa, a w konsekwencji także nieuleczalnej obecnie choroby AIDS ma wiele aspektów. Jednym z nich, na który wydaje mi się warto zwrócić uwagę, są coraz częstsze zjawiska aktów przemocy ze strony osób zakażonych, których ofiarami padają przypadkowi ludzie. Przypadki atakowania ludzi zakażoną krwią przez osoby uzależnione od narkotyków, jakie były w ostatnim czasie przedmiotem zainteresowania środków masowego przekazu, skłaniają mnie do skierowania kilku pytań do Ministerstwa Zdrowia.
Czy nie byłoby celowe rozważenie przez ministerstwo możliwości umieszczenia specyfików, które podaje się w przypadku narażenia na infekcję wirusem HIV, na liście leków refundowanych?
Osoby padające ofiarami przestępstw, takich jak ukłucie igłą strzykawki z zakażoną krwią czy gwałt ze strony osób zakażonych wirusem HIV, oprócz doznanej krzywdy zmuszone są w obecnym stanie prawnym sfinansować sobie kosztowną terapię, bo, jak wynika z posiadanych przeze mnie informacji, nie wszystkie kasy chorych je refundują. Rodzi to ewidentne poczucie niesprawiedliwości społecznej. Należy bowiem pamiętać, że programy zwalczania narkomanii i profilaktyki choroby AIDS gwarantują bezpłatną pomoc medyczną osobom uzależnionym, a nie dają takiej gwarancji ewentualnym ofiarom przestępstw, które bez odpowiedniej terapii mogą zachorować na AIDS.
Czy w tej sytuacji fakt posiadania ubezpieczenia zdrowotnego nie powinien gwarantować, że w razie niezawinionego kontaktu z zakażoną krwią, jaki ma np. miejsce w wypadku ukłucia igłą strzykawki z zakażoną krwią, ubezpieczony nie będzie musiał się martwić o to, czy uda mu się samemu zgromadzić odpowiednie środki na terapię zmniejszającą ryzyko rozwoju AIDS, bo koszty pokryje ubezpieczenie?
Proszę o przeanalizowanie przedstawionej sprawy oraz ustosunkowanie się do postawionych pytań. Proszę również o opinię, czy podobne precedensy znajdują rozwiązania w prawodawstwie i systemach zabezpieczenia społecznego krajów członkowskich UE?
Z poważaniem
Poseł Agnieszka Pasternak
Warszawa, dnia 5 czerwca 2002 r.