Szanowny Panie Premierze! Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. DzU 75,
Szanowny Panie Premierze! Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. DzU 75, poz. 690 podaje, że wartość graniczna współczynnika przenikania ciepła ścian zewnętrznych jest zróżnicowana: przy ścianie o budowie warstwowej wynosi 0,3 W/m2K, natomiast w przypadkach pozostałych - czytaj: jednowarstwowej - 0,5 W/m2K. Trzeba zaznaczyć, że zapis ten został powtórzony z rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 30 września 1997 r. Takie zróżnicowanie musi budzić zdziwienie, bowiem dla użytkownika nie jest sprawą najważniejszą liczba warstw w ścianie, lecz wyłącznie jej izolacyjność, a więc zużycie ciepła do ogrzewania. Przy rosnących kosztach eksploatacji budynków, sytuacji na rynku surowców energetycznych, potrzeby dostosowania do coraz ostrzejszych norm ochrony środowiska rośnie świadomość potrzeby budowy domów energooszczędnych. Dla wszystkich rodzajów ścian zewnętrznych winien być stosowany jeden współczynnik przenikania, niezależnie od tego, z jakich materiałów i jaką technologią są budowane. Jedyne kryterium, jakie powinno być stosowane, to właściwa izolacyjność cieplna, a technologię budowy ścian musi dopasować inwestor i projektant.
W związku z powyższym rodzi się pytanie: Jaki sens ma utrzymywanie różnych współczynników dla ścian zewnętrznych i czy nie powoduje to uprzywilejowania na rynku określonego typu materiałów?
Nie ukrywam, że kontekst pytania wiąże się z bulwersującą dla mnie sprawą dopuszczenia do obrotu pustaka poryzowanego, pod handlową nazwą porotherm 18,8 P+W. Moje ogromne zaniepokojenie wynika z faktu, że otrzymałem dwa dokumenty - atesty - firmowane przez różne laboratoria (w załączeniu przesyłam kopie)*), a dotyczące tego samego rodzaju pustaka porotherm. Szczególną uwagę zwraca porównanie wyników wytrzymałości na ściskanie i odporności na działanie mrozu. Musi budzić niepokój zestawienie tych liczb. Według moich informacji w Polsce produkuje się miesięcznie 35 mln jednostek ceramicznych tego typu. Oznacza to, że kilka tysięcy domów w Polsce może być wybudowane z materiału absolutnie do tego nieprzystosowanego, bo mogącego w krótszej czy dłuższej perspektywie czasu od chwili wybudowania domu doprowadzić do katastrof budowlanych i zagrożenia życia i zdrowia tysięcy ludzi!
Nie mogę ukryć faktu, że niestety może dotyczyć to także rodziny mojej córki, która od roku mieszka w domu wybudowanym z tego materiału.
Panie Premierze! Nie mogę niestety dotrzeć do innych materiałów ani zapewnić o wiarygodności otrzymanych. Ich wymowa jest jednak tak jednoznaczna, że kieruję do pana tę interpelację z nadzieją, że poprzez działania generalnego inspektora nadzoru budowlanego i inne podległe panu służby doprowadzi pan do jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy jest możliwe dopuszczenie do obrotu tak niebezpiecznego materiału budowlanego.
Czy waga sprawy nie kwalifikuje jej do skierowania doniesienia do prokuratora generalnego w sprawie o zagrożenie życia i mienia tysięcy obywateli?
Z poważaniem
Poseł Jan Tomaka
Warszawa, dnia 18 lipca 2002 r.