Szanowny Panie Ministrze! W dniu 1 stycznia 2003 r. weszła w życie ustawa o
Szanowny Panie Ministrze! W dniu 1 stycznia 2003 r. weszła w życie ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (DzU nr 199, poz. 1673). Jest to kolejny akt prawny autorstwa rządzącej koalicji, którego postanowienia uderzają bezpośrednio w najuboższą część naszego społeczeństwa. Tym razem na dodatek dotyka to osób doświadczonych przez los ciężkimi wypadkami i chorobami zawodowymi. Osoby te, otrzymując i tak już niskie świadczenia rentowe, są dodatkowo karane.
Do dnia 1 stycznia br. rencista pobierający rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej miał możliwość nielimitowanego zarobkowania, a jeżeli był jednocześnie emerytem, miał prawo do półtora świadczenia (np. całej renty i połowy emerytury). Po wejściu w życie ustawy o ubezpieczeniu wypłaty półtora świadczenia będzie miał tylko ten rencista, który nie posiada dodatkowego dochodu. Rencista zarabiający dodatkowo będzie miał prawo tylko do jednego świadczenia (albo renty ˝wypadkowej˝, albo emerytury). W przypadku gdy dodatkowy zarobek przekroczy 70% przeciętnego wynagrodzenia, renta ulega odpowiedniemu obniżeniu, zaś po przekroczeniu 130% przeciętnego wynagrodzenia zawieszeniu.
W związku z powyższym proszę pana ministra o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jakie przyczyny leżały u podstaw wprowadzenia tak niekorzystnych rozwiązań ustawowych w stosunku do osób, których sytuacja finansowa i tak jest niezwykle ciężka?
2. Czy zdaniem pana ministra ograniczanie praw osób najuboższych jest najlepszym sposobem na szukanie dodatkowych dochodów budżetowych?
Z poważaniem
Poseł Krzysztof Filipek
Warszawa, dnia 30 stycznia 2003 r.